صندوق های سرمایه گذاری

معرفی صندوق‌های سرمایه گذاری

صندوق سرمایه گذاری یک ابزار نوین و کار آمد برای افرادی است که علاقه یادگیری بازارهای مالی را ندارند و تنها می‌خواهند با سرمایه گذاری در این بازار به سود برسند. تحلیل گیران و کارشناسان اقتصادی با ایجاد صندوق سرمایه گذاری شرایطی را فراهم می‌کنند تا این افراد بدون نیاز به صرف زمان و دانش تخصصی ریسک سرمایه گذاری را کاهش داده و از فرصت‌های سود آور بازار استفاده کنند. در بازار بورس ایران صندوق درآمد ثابت، صندوقهای طلا، صندوق اهرمی و صندوق های سهامی به صورت صندوق قابل معامله و صدوری و ابطالی در دسترس هستند. در ادامه قرار است تا با تمامی این صندوق‌ها به صورت جداگانه آشنا شوید و ویژگی‌های هر کدام را به همراه نحوه انتخاب بهترین صندوق برای سرمایه گذاری یاد بگیرید.

انواع صندوق سرمایه گذاری در بورس

از مهم‌ترین معیارها در انتخاب صندوق سرمایه‌گذاری، نحوه معامله و خرید و فروش واحدهای آن است. صندوق‌ها بر اساس شیوه معامله به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) و صندوق‌های صدور و ابطالی. شناخت تفاوت این دو دسته برای سرمایه‌گذاران اهمیت زیادی دارد، زیرا هرکدام سطح متفاوتی از نقدشوندگی، شفافیت و سهولت معامله را ارائه می‌دهند.

صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF)

صندوق‌های قابل معامله در بورس (Exchange Traded Fund) همانند سهام در بازار بورس خرید و فروش می‌شوند. این صندوق‌ها دارای نماد معاملاتی مشخص هستند و سرمایه‌گذاران می‌توانند در ساعات معاملات بورس، واحدهای آن را از طریق کارگزاری خریداری یا بفروشند.

• ویژگی‌ها: نقدشوندگی بالا، امکان معامله لحظه‌ای، شفافیت قیمت بر اساس عرضه و تقاضا.
• اهداف: مناسب سرمایه‌گذارانی که به دنبال انعطاف‌پذیری بالا و امکان ورود و خروج سریع از بازار هستند.

• مزیت اصلی: سرمایه‌گذار می‌تواند در هر لحظه با جستجوی نماد صندوق در سامانه معاملاتی، سفارش خرید یا فروش ثبت کند.

صندوق‌های صدور و ابطالی

صندوق‌های صدور و ابطالی خارج از بورس معامله می‌شوند. خرید واحدهای این صندوق‌ها از طریق پنل اختصاصی یا وب سایت صندوق انجام می‌شود. قیمت هر واحد بر اساس ارزش خالص دارایی‌ها (NAV) محاسبه می‌گردد و ربطی به عرضه و تقاضای بازار ندارد.

• ویژگی‌ها: نقدشوندگی کمتر نسبت به ETF، قیمت‌گذاری بر اساس NAV روزانه، فرآیند خرید و فروش از طریق صدور و ابطال.
• اهداف: مناسب سرمایه‌گذارانی که به دنبال سود پایدار و مدیریت حرفه‌ای هستند و نیازی به معامله لحظه‌ای ندارند.
• مزیت اصلی: سرمایه‌گذار مطمئن است که قیمت واحدها بر اساس ارزش واقعی دارایی‌های صندوق تعیین می‌شود، نه نوسانات لحظه‌ای بازار.

تفاوت در نحوه معامله و نقدشوندگی

در صندوق‌های قابل معامله خریداران و فروشندگان در بازار بورس به صورت مستقیم با یکدیگر معامله می‌کنند و قیمت گذاری بر اساس عرضه و تقاضا انجام می‌شود. ساعت معامله صندوق‌های قابل معامله هم محدود است. در مقابل، صندوق‌های صدوری و ابطالی تنها در پلتفرم اختصاصی معامله می‌شوند و قیمت گذاری‌شان بر اساس ارزش خالص دارایی‌ها است. ساعات معامله صندوق‌های صدوری و ابطالی ۲۴ ساعته در ۷ روز هفته است.

صندوق‌های سرمایه گذاری بر اساس ترکیب دارایی‌ها

یکی از مهم‌ترین معیارها در انتخاب صندوق سرمایه‌گذاری، ترکیب دارایی‌های آن است. هر صندوق با توجه به نوع دارایی‌هایی که در آن سرمایه‌گذاری می‌کند، سطح متفاوتی از ریسک، بازده و اهداف سرمایه‌گذاری را ارائه می‌دهد. به همین دلیل، شناخت انواع صندوق‌های سرمایه‌گذاری بر اساس ترکیب دارایی‌ها برای انتخاب بهترین گزینه متناسب با شرایط فردی ضروری است. در ادامه، به معرفی مهم‌ترین دسته‌ها می‌پردازیم.

صندوق‌های درآمد ثابت

صندوق سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت نوعی ابزار مالی کم‌ریسک است که بخش عمده‌ای از دارایی‌های خود (حدود ۷۰ تا ۹۰ درصد) را در اوراق مشارکت، سپرده‌های بانکی و سایر اوراق با درآمد ثابت سرمایه‌گذاری می‌کند و تنها بخش کوچکی از منابع را به دارایی‌های پرریسک اختصاص می‌دهد. به همین دلیل، بازدهی این صندوق‌ها نوسان زیادی ندارد و نرخ سود آن‌ها قابل پیش‌بینی است؛ به‌گونه‌ای که معمولاً سودی نزدیک به نرخ تورم کشور ارائه می‌دهند.

صندوق‌های سهامی

صندوق سرمایه‌گذاری سهامی نوعی صندوق بورسی است که حداقل ۷۰ درصد از دارایی‌های خود را در سهام شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار سرمایه‌گذاری می‌کند و بخش کوچکی از منابع را نیز به اوراق با درآمد ثابت یا سپرده‌های بانکی اختصاص می‌دهد تا ریسک کلی مدیریت شود.

صندوق‌های شاخصی

صندوق‌های شاخصی پرتفوی خود را بر اساس یکی از شاخص‌های اصلی بازار سرمایه (مانند شاخص کل یا شاخص هم‌وزن) طراحی می‌کنند. هدف این صندوق‌ها، هم‌حرکت با روند کلی بازار است؛ یعنی بازدهی آن‌ها تقریباً مشابه شاخص مبنا خواهد بود. به دلیل این ساختار، مدیریت صندوق‌های شاخصی معمولاً منفعل‌تر است و هزینه‌های مدیریتی کمتری دارند. این صندوق‌ها برای سرمایه‌گذارانی مناسب‌اند که می‌خواهند بدون نیاز به تحلیل‌های پیچیده، عملکردی مشابه بازار داشته باشند.

صندوق‌های اهرمی

صندوق‌های اهرمی با استفاده از ابزارهای مالی و تکنیک‌های اهرم، قدرت خرید سرمایه‌گذار را افزایش می‌دهند. به زبان ساده، این صندوق‌ها به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهند با سرمایه‌ای کمتر، در مقیاس بزرگ‌تر وارد بازار شوند و سود بیشتری کسب کنند. البته این ویژگی باعث می‌شود ریسک صندوق‌های اهرمی بالاتر از صندوق‌های شاخصی یا سهامی عادی باشد؛ زیرا در شرایط نزولی بازار، زیان نیز می‌تواند چند برابر شود. این صندوق‌ها بیشتر برای سرمایه‌گذاران حرفه‌ای و ریسک‌پذیر مناسب هستند که توانایی مدیریت نوسانات شدید بازار را دارند.

صندوق‌های سهامی فعال

صندوق‌های سهامی فعال توسط تیمی از مدیران و تحلیل‌گران حرفه‌ای اداره می‌شوند. این تیم با استفاده از تحلیل بنیادی و تکنیکال، سهام شرکت‌های مختلف را انتخاب کرده و سبدی متنوع تشکیل می‌دهد. هدف اصلی این صندوق‌ها، کسب بازدهی بالاتر از شاخص بازار است. برخلاف صندوق‌های شاخصی که منفعل عمل می‌کنند، صندوق‌های فعال نیازمند مدیریت مستمر و تصمیم‌گیری‌های تخصصی هستند. هزینه‌های مدیریتی این صندوق‌ها معمولاً بیشتر است، اما در صورت مدیریت موفق، می‌توانند بازدهی بالاتری نسبت به سایر صندوق‌های سهامی داشته باشند.

صندوق‌های مبتنی بر کالا

صندوق کالایی (Exchange Traded Commodities) نوعی صندوق سرمایه‌گذاری است که منابع مالی آن به‌جای سهام یا اوراق با درآمد ثابت، در اوراق بهادار مبتنی بر کالا مانند گواهی سپرده کالایی، قراردادهای آتی، اختیار معامله و سلف موازی استاندارد سرمایه‌گذاری می‌شود. این صندوق‌ها به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهند تنها با داشتن کد بورسی و مشابه خرید سهام، در کالاهایی مانند طلا، زعفران، نفت خام، گاز و سایر حامل‌های انرژی سرمایه‌گذاری کنند. ویژگی اصلی صندوق‌های کالایی آن است که روند قیمتی کالاهای پایه را دنبال می‌کنند و بدون نیاز به نگهداری فیزیکی کالا، افراد می‌توانند از نوسانات بازار آن بهره‌مند شوند. تفاوت مهم این صندوق‌ها با سایر صندوق‌ها در نوع دارایی‌هایشان است؛ در حالی‌که صندوق‌های درآمد ثابت یا سهامی بر اوراق و سهام شرکت‌ها تمرکز دارند، صندوق کالایی مستقیماً به بازار کالا متصل است و نقش پوشش ریسک تورم و تنوع‌بخشی به پرتفوی سرمایه‌گذار را ایفا می‌کند.

انواع صندوق مبتنی بر کالا

صندوق‌های سرمایه‌گذاری کالایی به‌طور کلی در دو دسته اصلی قرار می‌گیرند: صندوق‌های تک‌کالایی و صندوق‌های چندکالایی (شاخصی). در صندوق‌های تک‌کالایی، تمرکز سرمایه‌گذاری بر یک دارایی مشخص مانند طلا، زعفران یا پلاتین است و ارزش واحدهای صندوق مستقیماً با نوسانات همان کالای پایه تغییر می‌کند؛ به همین دلیل این صندوق‌ها برای سرمایه‌گذارانی مناسب‌اند که قصد دارند تنها در یک بازار خاص (مثلاً بازار طلا) فعالیت کنند.

در مقابل، صندوق‌های چندکالایی یا شاخصی ترکیب متنوعی از کالاها را در پرتفوی خود جای می‌دهند و منابع مالی صندوق در چندین دارایی مبتنی بر کالا سرمایه‌گذاری می‌شود. این ساختار باعث می‌شود ریسک سرمایه‌گذاری کاهش یافته و بازدهی صندوق به میانگین عملکرد چند کالای مختلف وابسته باشد.

تفاوت اصلی این دو نوع صندوق در سطح تنوع دارایی و مدیریت ریسک است؛ صندوق‌های تک‌کالایی بازدهی مستقیم و پرریسک‌تری دارند، در حالی‌که صندوق‌های چندکالایی با ایجاد تنوع، ثبات بیشتری در سودآوری ایجاد می‌کنند.

صندوق‌های طلا

صندوق‌ طلا یکی از انواع صندوق‌های سرمایه‌گذاری کالایی قابل معامله در بورس است که منابع مالی خود را عمدتاً در گواهی سپرده سکه و شمش طلا و بخشی را در اوراق مشتقه مبتنی بر طلا سرمایه‌گذاری می‌کند. ویژگی‌های اصلی این صندوق شامل قابلیت معامله آنلاین (ETF)، امکان سرمایه‌گذاری با مبالغ کم، نقدشوندگی بالا و حذف ریسک‌های نگهداری و خرید فیزیکی طلاست.

بازدهی صندوق‌های طلا معمولاً می‌تواند از بازار طلای فیزیکی بیشتر باشد، زیرا مدیران حرفه‌ای صندوق با استفاده از ابزارهای مالی مانند قراردادهای مشتقه و مدیریت فعال پرتفوی، ریسک نوسانات شدید را کنترل کرده و در شرایط رونق بازار، ترکیب دارایی‌ها را بهینه می‌کنند؛ به این ترتیب سرمایه‌گذار علاوه بر بهره‌مندی از رشد قیمت طلا، از مدیریت تخصصی و هزینه‌های کمتر معامله نیز سود می‌برد.

صندوق نقره

صندوق نقره یکی از انواع صندوق‌های سرمایه‌گذاری مبتنی بر کالا است که دارایی‌های آن به پشتوانه نقره فیزیکی یا اوراق مبتنی بر نقره تشکیل می‌شود و به دو شکل قابل معامله در بورس (ETF) و صدور و ابطالی خارج از بورس عرضه می‌گردد. در حالت قابل معامله، خرید و فروش واحدهای صندوق همانند سهام از طریق سامانه‌های معاملاتی کارگزاری‌ها انجام می‌شود و ویژگی‌هایی مانند نقدشوندگی بالا، شفافیت قیمتی، دامنه نوسان مشخص و معافیت مالیاتی دارد. در حالت صدور و ابطالی، سرمایه‌گذار از طریق پنل اختصاصی صندوق اقدام به صدور یا ابطال واحدها می‌کند و قیمت هر واحد بر اساس ارزش خالص دارایی‌ها (NAV) محاسبه می‌شود.

مهم‌ترین مزایای صندوق‌های نقره شامل امکان سرمایه‌گذاری با مبالغ کم، حذف ریسک نگهداری و تقلبی بودن نقره، مدیریت حرفه‌ای دارایی‌ها، تنوع‌بخشی به پرتفوی و پوشش ریسک تورم است که آن‌ها را به گزینه‌ای جذاب برای سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر و علاقه‌مند به بازار فلزات گرانبها تبدیل می‌کند.

صندوق زعفران

صندوق زعفران یکی از صندوق‌های کالایی قابل معامله در بورس (ETF) است که دارایی پایه آن بر اساس گواهی سپرده کالایی زعفران تعریف می‌شود. این صندوق به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد بدون نیاز به خرید و نگهداری فیزیکی زعفران، از نوسانات قیمتی این محصول ارزشمند و صادراتی ایران بهره‌مند شوند.

ویژگی‌های اصلی صندوق زعفران شامل نقدشوندگی مناسب، شفافیت اطلاعات، سرمایه‌گذاری با مبالغ کم، مدیریت حرفه‌ای و ریسک متوسط است. علاوه بر سودآوری بالقوه ناشی از افزایش قیمت زعفران، این صندوق‌ها نقش مهمی در حمایت از تولیدکنندگان داخلی دارند و به دلیل ماهیت بورسی خود تحت نظارت سازمان بورس فعالیت می‌کنند.

صندوق‌های مختلط

صندوق مختلط یکی از انواع صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک است که دارایی‌های خود را به‌طور متوازن بین سهام شرکت‌های بورسی (۴۰ تا ۶۰ درصد) و اوراق با درآمد ثابت مانند سپرده‌های بانکی و اوراق مشارکت (۴۰ تا ۶۰ درصد) تقسیم می‌کند. این ترکیب باعث می‌شود صندوق مختلط از نظر بازدهی و ریسک در جایگاهی بین صندوق‌های درآمد ثابت و صندوق‌های سهامی قرار گیرد؛ به‌طوری‌که در شرایط رونق بازار سهام، امکان کسب سود بالاتر از صندوق‌های درآمد ثابت را دارد و در شرایط رکود نیز با اتکا به اوراق کم‌ریسک، زیان احتمالی سرمایه‌گذاران را کاهش می‌دهد.

صندوق بازنشستگی

صندوق بازنشستگی تکمیلی در بورس نوعی صندوق سرمایه‌گذاری مشترک است که با هدف ایجاد پشتوانه مالی برای دوران بازنشستگی یا مقاطع خاص زندگی طراحی شده است. این صندوق‌ها با جمع‌آوری وجوه از کارفرمایان، کارکنان و سایر سرمایه‌گذاران، منابع را در ترکیبی از دارایی‌های مالی مانند سهام، اوراق با درآمد ثابت، صندوق‌های دیگر یا حتی شاخص‌های بورسی سرمایه‌گذاری می‌کنند تا ارزش سرمایه در بلندمدت افزایش یابد. ویژگی‌های اصلی آن شامل مدیریت حرفه‌ای، شفافیت اطلاعات، امکان دریافت سود به‌صورت یکجا یا مستمری، پوشش ریسک تورم و امنیت بیشتر نسبت به سرمایه‌گذاری مستقیم در بازار است. هدف اصلی از ایجاد این صندوق‌ها، فراهم کردن یک ابزار مالی پایدار و قابل اعتماد برای حفظ قدرت خرید و تأمین رفاه اقتصادی افراد در دوران بازنشستگی است.

صندوق تضمین اصل سرمایه

صندوق تضمین اصل سرمایه یکی از انواع صندوق‌های سرمایه‌گذاری مختلط است که با هدف حفظ اصل سرمایه سرمایه‌گذاران در شرایط نزولی بازار و در عین حال بهره‌گیری از فرصت‌های سودآوری در دوره‌های صعودی طراحی شده است. این صندوق‌ها ترکیبی از سهام و اوراق با درآمد ثابت را در پرتفوی خود نگه می‌دارند و با وجود رکن ضامن یا سازوکار اهرمی، اصل سرمایه واحدهای عادی را تضمین می‌کنند.

ویژگی‌های اصلی آن شامل تضمین اصل سرمایه در شرایط زیان، امکان کسب سود در بازارهای رشد، مدیریت حرفه‌ای دارایی‌ها، وجود واحدهای عادی و ممتاز، و کارمزد پلکانی متناسب با بازدهی صندوق است. کاربرد اصلی این صندوق‌ها برای سرمایه‌گذارانی است که ضمن تمایل به حضور در بازار سرمایه و کسب بازدهی بالاتر از سپرده‌های بانکی، نمی‌خواهند ریسک از دست دادن اصل سرمایه را بپذیرند؛ بنابراین صندوق تضمین اصل سرمایه ابزاری مطمئن برای سرمایه‌گذاری با ریسک کنترل‌شده و بازدهی متعادل محسوب می‌شود.

صندوق تامین مالی

صندوق تأمین مالی یکی از ابزارهای نوین بازار سرمایه است که با هدف جذب منابع مالی برای اجرای پروژه‌های بزرگ، توسعه کسب‌وکارها و حمایت از استارتاپ‌ها طراحی شده است. این صندوق‌ها در قالب‌های مختلفی مانند صندوق پروژه، صندوق زمین و ساختمان و صندوق جسورانه (Venture Capital) فعالیت می‌کنند و با جمع‌آوری سرمایه از سرمایه‌گذاران حقیقی و حقوقی، منابع را به پروژه‌های مشخص یا شرکت‌های نوپا اختصاص می‌دهند. ویژگی‌های اصلی صندوق‌های تأمین مالی شامل امکان مشارکت عمومی با سرمایه‌های خرد، مدیریت حرفه‌ای، شفافیت اطلاعات، نقدشوندگی مناسب و معافیت‌های مالیاتی است.

کاربرد این صندوق‌ها در تأمین سرمایه مورد نیاز برای ساخت پروژه‌های عمرانی، توسعه زیرساخت‌ها، حمایت از صنایع دانش‌بنیان و ایجاد فرصت‌های سرمایه‌گذاری متنوع برای سرمایه‌گذاران است؛ به‌گونه‌ای که هم شرکت‌ها بدون نیاز به وام‌های بانکی پرهزینه منابع مالی جذب می‌کنند و هم سرمایه‌گذاران در سود پروژه‌ها شریک می‌شوند.

صندوق پروژه‌ای

صندوق پروژه یکی از انواع صندوق‌های تأمین مالی است که با مجوز سازمان بورس تأسیس می‌شود و هدف آن جمع‌آوری سرمایه از عموم و تخصیص آن به ساخت و تکمیل یک پروژه مشخص (مانند نیروگاه، ساختمان یا زیرساخت) است؛ در این صندوق پس از پایان پروژه، شرکت پروژه به سهامی عام تبدیل شده و سهام آن بین سرمایه‌گذاران توزیع می‌شود. ویژگی‌های اصلی صندوق پروژه شامل تأمین مالی بلندمدت، نقدشوندگی مناسب، وجود بازارگردان، معافیت‌های مالیاتی، شفافیت اطلاعات و تضمین صرف منابع در همان پروژه تعریف‌شده است.

کاربرد این صندوق‌ها در تأمین سرمایه مورد نیاز پروژه‌های بزرگ و جلوگیری از توقف آن‌ها به دلیل کمبود منابع مالی است. تفاوت صندوق پروژه با صندوق تأمین مالی در تمرکز آن‌هاست؛ صندوق تأمین مالی یک مفهوم کلی است که شامل انواع صندوق‌ها برای جذب سرمایه در بخش‌های مختلف (پروژه، زمین و ساختمان، جسورانه) می‌شود، در حالی‌که صندوق پروژه صرفاً بر یک پروژه مشخص تمرکز دارد و سرمایه‌گذاران مستقیماً در منافع همان پروژه شریک می‌شوند.

صندوق‌های جسورانه (VC)

صندوق جسورانه یا سرمایه‌گذاری خطرپذیر (Venture Capital) نوعی صندوق سرمایه‌گذاری مشترک است که منابع مالی را از سرمایه‌گذاران حقیقی و حقوقی جمع‌آوری کرده و در استارتاپ‌ها و کسب‌وکارهای نوپا با پتانسیل رشد بالا سرمایه‌گذاری می‌کند. ویژگی اصلی این صندوق‌ها ریسک‌پذیری بالا در کنار امکان بازدهی بسیار زیاد است؛ زیرا استارتاپ‌ها در مراحل اولیه رشد می‌توانند سودهای چشمگیر ایجاد کنند، اما احتمال شکست نیز وجود دارد.

ترکیب دارایی صندوق جسورانه معمولاً شامل ۵۰ تا ۶۰ درصد سرمایه‌گذاری در پروژه‌های نوپا و مابقی در اوراق با درآمد ثابت یا سپرده‌های بانکی برای کاهش ریسک است. کاربرد اصلی این صندوق‌ها حمایت از کارآفرینی، توسعه فناوری، ایجاد اشتغال و رشد اقتصادی است؛ به‌گونه‌ای که سرمایه‌گذاران با ورود به این صندوق‌ها علاوه بر کسب سود بالقوه، در توسعه اکوسیستم نوآوری و صنایع دانش‌بنیان کشور نیز نقش‌آفرینی می‌کنند.

صندوق‌های بازارگردانی

صندوق بازارگردانی نوعی صندوق سرمایه‌گذاری اختصاصی است که با هدف کاهش نوسانات شدید قیمت سهام و افزایش نقدشوندگی بازار ایجاد شده و معمولاً توسط شرکت‌های حقوقی یا گروهی از سهامداران عمده اداره می‌شود. این صندوق با خرید و فروش مستمر سهام شرکت‌های عضو خود، مانع از تشکیل صف‌های خرید و فروش می‌شود و ارزش سهام را به ارزش ذاتی نزدیک می‌کند.

ویژگی‌های اصلی آن شامل مدیریت فعال معاملات، کارمزد بسیار پایین با تخفیف‌های ویژه، معافیت مالیاتی طبق قانون، وجود بازارگردان برای تضمین نقدشوندگی و جلوگیری از دستکاری قیمت سهام است. کاربرد اصلی صندوق بازارگردانی، ایجاد ثبات در بازار سرمایه و افزایش اعتماد سرمایه‌گذاران حقیقی و حقوقی به معاملات سهام است؛ به‌گونه‌ای که شرکت‌ها از طریق این صندوق‌ها می‌توانند نقدینگی سهام خود را تضمین کرده و سرمایه‌گذاران نیز با اطمینان بیشتری وارد بازار شوند.

صندوق‌های املاک و مستغلات

صندوق سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات (REIT) نوعی صندوق مشترک است که با جمع‌آوری سرمایه از سرمایه‌گذاران، منابع مالی را در خرید، فروش و مدیریت املاک و مستغلات درآمدزا مانند مسکن، مراکز تجاری، هتل‌ها و ساختمان‌های صنعتی سرمایه‌گذاری می‌کند. ویژگی‌های اصلی این صندوق شامل امکان سرمایه‌گذاری با مبالغ کم، نقدشوندگی بالا به‌ویژه در صورت پذیرش در بورس، معافیت‌های مالیاتی، مدیریت حرفه‌ای دارایی‌ها، تنوع در سرمایه‌گذاری بین انواع مستغلات و تقسیم سود منظم (اغلب ماهانه) است.

کاربرد اصلی آن فراهم کردن دسترسی سرمایه‌گذاران خرد به بازار بزرگ املاک و مستغلات و حفظ ارزش پول در برابر تورم، بدون نیاز به خرید و نگهداری مستقیم ملک، در حالی‌که بازدهی آن متناسب با روند بازار مسکن و نرخ اجاره‌ها خواهد بود.

صندوق زمین و ساختمان

صندوق زمین و ساختمان نوعی صندوق سرمایه‌گذاری بورسی است که با جمع‌آوری سرمایه‌های خرد از مردم، منابع مالی لازم برای اجرای پروژه‌های ساختمانی را فراهم می‌کند. سرمایه‌گذاران این صندوق‌ها در سود و زیان حاصل از ساخت و فروش واحدهای ساختمانی شریک می‌شوند، بدون اینکه خودشان درگیر فرآیند ساخت‌وساز باشند.

ویژگی‌های اصلی این صندوق شامل امکان ورود با سرمایه کم، نقدشوندگی مناسب به‌واسطه حضور بازارگردان، شفافیت اطلاعات از طریق گزارش‌های دوره‌ای، معافیت‌های مالیاتی و حفظ ارزش سرمایه در برابر تورم است. کاربرد اصلی آن فراهم کردن فرصت مشارکت در بازار ساخت‌وساز برای سرمایه‌گذاران خرد است، هرچند ریسک‌هایی مانند افزایش هزینه‌های ساخت یا تأخیر در تکمیل پروژه نیز وجود دارد.

صندوق خصوصی

صندوق سرمایه‌گذاری خصوصی (Private Equity Fund – PE) نهادی مالی است که با جمع‌آوری سرمایه از سرمایه‌گذاران حقوقی و حقیقی، منابع را در شرکت‌های مشکل‌دار، نیمه‌تعطیل یا خارج از بورس سرمایه‌گذاری می‌کند تا با تملک بخشی از سهام، تزریق نقدینگی و مدیریت حرفه‌ای آن‌ها را احیا کرده و پس از افزایش ارزش، سهام را با سود قابل توجه واگذار کند. این صندوق‌ها معمولاً با ساختار مشارکت محدود و سرمایه ثابت فعالیت می‌کنند، دوره عمر مشخص (معمولاً ۷ تا ۱۰ سال) دارند و سرمایه‌گذاران متعهد می‌شوند سرمایه خود را تا پایان دوره در صندوق نگه دارند.

ویژگی‌های اصلی صندوق‌های خصوصی شامل مدیریت تخصصی، دیدگاه بلندمدت، کاهش ریسک از طریق تنوع در شرکت‌های سرمایه‌پذیر، محدود شدن مسئولیت سرمایه‌گذاران به میزان آورده و امکان ورود به شرکت‌های غیر بورسی است. کاربرد اصلی آن‌ها تأمین مالی و بازسازی شرکت‌ها و پروژه‌هایی است که دسترسی به منابع بانکی یا بازار سرمایه ندارند، و در نتیجه به رشد اقتصادی و افزایش بهره‌وری صنایع کمک می‌کنند.

صندوق در صندوق

صندوق در صندوق (Fund of Funds یا FOF) نوعی صندوق سرمایه‌گذاری تلفیقی است که به‌جای سرمایه‌گذاری مستقیم در سهام یا اوراق، منابع مالی خود را در مجموعه‌ای از صندوق‌های مختلف مانند سهامی، درآمد ثابت، کالایی، املاک و حتی صندوق‌های اهرمی تخصیص می‌دهد. این ساختار باعث می‌شود سرمایه‌گذار به‌طور همزمان از مزایای چند صندوق بهره‌مند شود، ریسک سرمایه‌گذاری کاهش یابد و بازدهی متعادل‌تری در میان‌مدت و بلندمدت حاصل گردد.

ویژگی‌های اصلی آن شامل تنوع بالا، مدیریت حرفه‌ای دو سطحی، صرفه‌جویی در زمان و نقدشوندگی مناسب است و کاربرد اصلی آن برای سرمایه‌گذارانی است که می‌خواهند با یک انتخاب ساده، پرتفوی متنوع و مدیریت‌شده داشته باشند و بدون نیاز به تحلیل‌های پیچیده، از فرصت‌های مختلف بازار سرمایه بهره‌مند شوند.

عوامل اثر گذار بر صندوق سرمایه گذاری

انتخاب و ارزیابی صندوق‌های سرمایه‌گذاری به ترکیبی از عوامل درونی (ترکیب دارایی، کارمزدها، کیفیت مدیریت) و بیرونی (شرایط بازار، نرخ بهره، تورم، سیاست‌های نظارتی) وابسته است. برای تصمیم‌گیری درست باید اهداف مالی، افق زمانی و تحمل ریسک خود را روشن کنید، سپس عملکرد گذشته، نقدشوندگی، اندازه صندوق و سازوکار معاملاتی آن را با دقت بررسی کنید. در نهایت، هم‌راستایی نوع صندوق با شرایط بازار (روند سهام، نرخ ارز و طلا، چرخه‌های اقتصادی) و قواعد عملیاتی آن (ETF یا صدور و ابطال، تقسیم سود، بازارگردانی) باید رعایت شود.

اهداف مالی

اهداف مالی اولین و مهم‌ترین عامل در انتخاب صندوق سرمایه‌گذاری است. سرمایه‌گذار باید مشخص کند که به دنبال رشد سرمایه در بلندمدت است یا به درآمد دوره‌ای و نقدی نیاز دارد. صندوق‌های سهامی، شاخصی، بخشی و اهرمی برای کسانی مناسب‌اند که به دنبال افزایش ارزش دارایی در طول زمان هستند و می‌توانند نوسانات بازار را تحمل کنند. در مقابل، صندوق‌های درآمد ثابت با تقسیم سود منظم، گزینه‌ای مناسب برای کسانی‌اند که به جریان نقدی پایدار نیاز دارند.

صندوق‌های تضمین اصل سرمایه برای کسانی طراحی شده‌اند که اولویتشان حفظ اصل سرمایه است و حاضرند بازدهی کمتر اما مطمئن‌تری داشته باشند. همچنین صندوق‌های مختلط و صندوقِ صندوق‌ها برای سرمایه‌گذارانی مناسب‌اند که به دنبال تنوع‌بخشی و کاهش ریسک از طریق ترکیب دارایی‌های مختلف هستند. هم‌راستایی هدف مالی با نوع صندوق، کیفیت تصمیم‌گیری و احتمال موفقیت سرمایه‌گذاری را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد.

افق زمانی سرمایه‌گذاری

افق زمانی تعیین می‌کند که سرمایه‌گذار چه مدت قصد دارد سرمایه خود را در صندوق نگه دارد و این عامل مستقیماً بر انتخاب نوع صندوق اثر می‌گذارد. سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت معمولاً تحت تأثیر نوسانات شدید بازار قرار دارد و برای مدیریت ریسک، صندوق‌های درآمد ثابت یا مختلط گزینه‌های مناسب‌تری هستند؛ زیرا نوسان کمتری دارند و نقدشوندگی بالاتری فراهم می‌کنند.

در مقابل، سرمایه‌گذاری میان‌مدت و بلندمدت فرصت بهره‌گیری از رشد بازار سهام، طلا و سایر دارایی‌های پرریسک را فراهم می‌کند. صندوق‌های سهامی، شاخصی و بخشی در این افق‌ها منطقی‌ترند، زیرا در بازه‌های طولانی‌تر، بازار سهام و کالاها معمولاً بازدهی بالاتری نسبت به ابزارهای کم‌ریسک دارند. بنابراین، انتخاب صندوق باید با افق زمانی سرمایه‌گذار هماهنگ باشد تا هم ریسک کنترل شود و هم بازدهی مطلوب حاصل گردد.

تحمل ریسک

تحمل ریسک یکی از عوامل روان‌شناختی و مالی کلیدی در انتخاب صندوق است. سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز معمولاً به صندوق‌های درآمد ثابت و صندوق‌های تضمین اصل سرمایه گرایش دارند، زیرا این صندوق‌ها نوسان کمتری دارند و اصل سرمایه را حفظ می‌کنند. در مقابل، سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر می‌توانند به سراغ صندوق‌های سهامی، بخشی، طلا و اهرمی بروند که پتانسیل بازدهی بالاتری دارند؛ اما نوسانات شدیدتری را تجربه می‌کنند.

نوع معامله (ETF یا صدور و ابطال)

صندوق‌های قابل معامله یا ETF‌ها به دلیل حضور در سامانه‌های معاملاتی آنلاین، شفافیت لحظه‌ای و نقدشوندگی بالاتری دارند. سرمایه‌گذار می‌تواند مانند سهام، واحدهای صندوق را خرید و فروش کند و به سرعت به سرمایه خود دسترسی داشته باشد. در مقابل، صندوق‌های صدور و ابطالی از طریق درگاه اختصاصی صندوق معامله می‌شوند و قیمت‌گذاری آن‌ها بر اساس NAV روزانه انجام می‌گیرد. این نوع صندوق‌ها برای کسانی مناسب‌اند که به دنبال سرمایه‌گذاری مبتنی بر ارزش واقعی دارایی‌ها هستند و کمتر به معاملات لحظه‌ای نیاز دارند.

سیاست تقسیم سود

سیاست تقسیم سود در صندوق‌ها به دو شکل اصلی انجام می‌شود. برخی صندوق‌ها، به‌ویژه صندوق‌های درآمد ثابت، سود نقدی دوره‌ای (ماهانه یا فصلی) به سرمایه‌گذاران پرداخت می‌کنند که برای افراد نیازمند جریان نقدی منظم بسیار مناسب است. در مقابل، صندوق‌های سهامی یا شاخصی معمولاً سود را در قالب افزایش ارزش واحدها (NAV) منعکس می‌کنند؛ یعنی سرمایه‌گذار در زمان فروش واحدها سود خود را دریافت می‌کند. انتخاب بین این دو سیاست باید بر اساس نیاز نقدینگی سرمایه‌گذار انجام شود.

بازارگردانی و نقدشوندگی

وجود بازارگردان حرفه‌ای و حجم معاملات روزانه بالا، نقش کلیدی در نقدشوندگی صندوق‌ها دارد. بازارگردان با تنظیم عرضه و تقاضا مانع از ایجاد صف‌های خرید و فروش می‌شود و شکاف قیمتی (Bid-Ask Spread) را کاهش می‌دهد. صندوق‌هایی که حجم معاملات بیشتری دارند، امکان ورود و خروج سریع‌تر سرمایه‌گذار را فراهم می‌کنند و ریسک گیر افتادن در شرایط کم‌معامله را کاهش می‌دهند.

کارمزدها و هزینه‌ها

هر صندوق دارای کارمزدهای ثابت شامل مدیریت، متولی و حسابرس است. در صندوق‌های سهامی، علاوه بر این کارمزدها، ممکن است کارمزد متغیر مبتنی بر عملکرد نیز وجود داشته باشد. صندوق‌های شاخصی معمولاً هزینه‌های مدیریتی پایین‌تری دارند و این یک مزیت رقابتی محسوب می‌شود. با این حال، سرمایه‌گذار نباید تنها به دنبال کمترین هزینه باشد؛ زیرا کیفیت مدیریت و تیم تحلیل صندوق می‌تواند بازدهی نهایی را به‌طور چشمگیری تحت تأثیر قرار دهد.

اندازه صندوق (NAV)

NAV یا ارزش خالص دارایی‌ها شاخصی از اندازه و اعتبار صندوق است. صندوق‌های بزرگ‌تر معمولاً اعتماد بیشتری از سوی بازار جلب کرده‌اند و ثبات عملیاتی بالاتری دارند. با این حال، صندوق‌های کوچک‌تر گاهی به دلیل چابکی بیشتر در تغییر ترکیب دارایی‌ها، فرصت‌های بهتری در صنایع خاص ایجاد می‌کنند. مدیریت صندوق‌های بسیار بزرگ به دلیل حجم بالای دارایی‌ها دشوارتر است و نیازمند تیم مدیریتی قدرتمند و باتجربه است. بنابراین، بررسی کارنامه و سابقه تیم مدیریت در کنار NAV اهمیت زیادی دارد.

ترکیب دارایی‌های صندوق

ترکیب دارایی‌ها در صندوق‌های سرمایه‌گذاری تعیین‌کننده سطح ریسک، بازدهی و کارکرد هر صندوق است و نقش کلیدی در جذب سرمایه‌گذاران دارد. صندوق‌های درآمد ثابت با تمرکز بر اوراق کم‌ریسک و سپرده‌ها، امنیت و نقدینگی بالایی فراهم می‌کنند، در حالی‌که صندوق‌های سهامی، شاخصی و بخشی با سرمایه‌گذاری عمده در سهام، بازدهی بیشتری اما همراه با نوسان دارند. صندوق‌های مختلط تعادل میان سهام و اوراق درآمد ثابت را ایجاد کرده و برای سرمایه‌گذاران با ریسک متوسط مناسب‌اند.

صندوق‌های طلا پوشش تورمی و تنوع‌بخشی در برابر شوک‌های اقتصادی ارائه می‌دهند، و صندوق‌های اهرمـی با استفاده از اهرم مالی بازدهی مضاعف اما ریسک بالاتر دارند. در مقابل، صندوق‌های تضمین اصل سرمایه امنیت بیشتری برای سرمایه‌گذاران محافظه‌کار فراهم می‌کنند و صندوق در صندوق‌ها با ترکیب چند صندوق مختلف، ریسک را کاهش داده و تنوع بیشتری ایجاد می‌کنند. همچنین صندوق‌های تخصصی مانند بازارگردانی، املاک و مستغلات، زمین و ساختمان، خصوصی (PE) و جسورانه (VC) هرکدام مأموریت خاصی دارند که بسته به نیاز سرمایه‌گذار می‌توانند ارزش افزوده متفاوتی ایجاد کنند.

آلفا و بتا

آلفا (Alpha) و بتا (Beta) دو شاخص کلیدی برای ارزیابی عملکرد صندوق‌های سرمایه‌گذاری هستند. آلفا نشان می‌دهد که صندوق تا چه حد توانسته بیشتر از شاخص مبنا (مانند شاخص کل بورس) بازدهی ایجاد کند؛ آلفای مثبت به معنای ارزش‌افزایی و مدیریت موفق صندوق است. در مقابل، بتا میزان حساسیت صندوق به نوسانات بازار را بیان می‌کند؛ بتای بالاتر یعنی صندوق بیشتر از بازار نوسان می‌کند و ریسک و احتمال بازدهی بالاتری دارد. ترکیب مطلوب برای سرمایه‌گذاران، داشتن آلفای پایدار مثبت همراه با بتای کنترل‌شده است؛ یعنی صندوق هم ارزش افزوده ایجاد کند و هم در برابر نوسانات شدید بازار مقاوم باشد.

نوسان‌پذیری و افت سرمایه (Drawdown)

نوسان‌پذیری بیانگر دامنه تغییرات ارزش صندوق در طول زمان است و نشان می‌دهد سرمایه‌گذار چه میزان تغییرات مثبت یا منفی را تجربه خواهد کرد. افت سرمایه (Drawdown) به حداکثر کاهش ارزش صندوق از یک نقطه اوج تا کف بعدی اشاره دارد و معیار مهمی برای سنجش ریسک واقعی در شرایط بحرانی است. صندوقی که بتواند افت‌های شدید را مدیریت کرده و سریع‌تر به سطح قبلی بازگردد، برای سرمایه‌گذاری بلندمدت مناسب‌تر است. بررسی این شاخص‌ها به سرمایه‌گذار کمک می‌کند تا بداند در شرایط رکود یا بحران بازار، چه میزان از سرمایه ممکن است کاهش یابد و آیا صندوق توانایی بازیابی دارد یا خیر.

اندازه و تمرکز پرتفوی

اندازه پرتفوی (NAV) و تمرکز دارایی‌ها دو عامل مهم در مدیریت ریسک و بازدهی صندوق هستند. تنوع در صنایع و دارایی‌ها باعث کاهش ریسک می‌شود، زیرا زیان یک بخش می‌تواند با سود بخش دیگر جبران شود. در مقابل، تمرکز بالا بر یک صنعت یا سهم خاص می‌تواند منجر به ایجاد آلفای بالاتر شود، اما ریسک بیشتری نیز به همراه دارد؛ زیرا عملکرد صندوق به شدت وابسته به همان صنعت یا سهم خواهد بود. در صندوق‌های بخشی، این تمرکز ذات استراتژی صندوق است و سرمایه‌گذار باید آگاهانه این ریسک را بپذیرد. بنابراین، انتخاب بین تنوع یا تمرکز باید بر اساس تحمل ریسک سرمایه‌گذار و اهداف مالی او انجام شود.

حجم معاملات روزانه و اسپرد

حجم معاملات روزانه شاخصی از میزان فعالیت و نقدشوندگی صندوق است. هرچه حجم معاملات بیشتر باشد، ورود و خروج سرمایه‌گذاران آسان‌تر و سریع‌تر انجام می‌شود. در صندوق‌های قابل معامله (ETF) این معیار حیاتی است؛ زیرا نقدشوندگی بالا مانع از گیر افتادن سرمایه‌گذار در شرایط کم‌معامله می‌شود. در کنار حجم، اسپرد خرید و فروش (Bid-Ask Spread) نیز اهمیت دارد؛ اسپرد کمتر به معنای هزینه پایین‌تر برای ورود یا خروج از صندوق است و نشان‌دهنده کارایی بازارگردان و سلامت معاملات است. بنابراین، صندوقی با حجم بالای معاملات و اسپرد محدود، گزینه‌ای مطمئن‌تر برای سرمایه‌گذاران محسوب می‌شود.

شفافیت اطلاعات و گزارش‌دهی

صندوق‌های سرمایه‌گذاری تحت نظارت سازمان بورس موظف‌اند اطلاعات خود را به‌طور منظم و شفاف منتشر کنند. این اطلاعات شامل امیدنامه، گزارش‌های دوره‌ای، ترکیب دارایی‌ها، صورت‌های مالی و عملکرد تاریخی صندوق است. شفافیت بالا باعث می‌شود سرمایه‌گذاران بتوانند کیفیت مدیریت صندوق، میزان ریسک و بازدهی آن را ارزیابی کنند و تصمیم‌گیری آگاهانه‌تری داشته باشند. علاوه بر این، گزارش‌دهی منظم اعتماد عمومی را افزایش داده و مانع از سوءاستفاده یا عدم اطلاع‌رسانی صحیح می‌شود. در نتیجه، شفافیت اطلاعاتی یکی از ارکان اصلی در انتخاب صندوق مناسب و کاهش ریسک سرمایه‌گذاری است.

معافیت مالیاتی و هزینه معاملاتی اندک

یکی از مزایای مهم صندوق‌های سرمایه‌گذاری، معافیت مالیاتی بر سود حاصل از سرمایه‌گذاری و معاملات واحدهای صندوق است. این ویژگی باعث می‌شود بازدهی خالص سرمایه‌گذار افزایش یابد، به‌ویژه در استراتژی‌های بلندمدت که سود تجمیعی اهمیت بیشتری دارد. علاوه بر این، هزینه‌های معاملاتی در صندوق‌ها معمولاً اندک است و به دلیل تجمیع سرمایه‌های خرد، صرفه‌جویی در مقیاس ایجاد می‌شود. این موضوع باعث می‌شود سرمایه‌گذاران با هزینه کمتر به مدیریت حرفه‌ای دارایی‌ها دسترسی داشته باشند. ترکیب معافیت مالیاتی و هزینه معاملاتی پایین، صندوق‌ها را به گزینه‌ای جذاب برای سرمایه‌گذاران بلندمدت و کسانی که به دنبال بازدهی پایدار هستند تبدیل می‌کند.

تورم و نرخ بهره

تورم و نرخ بهره دو متغیر کلان اقتصادی هستند که اثر مستقیم بر عملکرد صندوق‌های سرمایه‌گذاری دارند. در شرایط تورم بالا، دارایی‌های واقعی مانند طلا و املاک معمولاً ارزش بیشتری پیدا می‌کنند و صندوق‌های مبتنی بر این دارایی‌ها بازدهی مناسبی ارائه می‌دهند. در مقابل، افزایش نرخ بهره جذابیت صندوق‌های درآمد ثابت را بالا می‌برد؛ زیرا اوراق کم‌ریسک با سود تضمینی بیشتر عرضه می‌شوند. اما همین نرخ بهره بالا می‌تواند فشار منفی بر صندوق‌های سهامی وارد کند، چون هزینه تأمین مالی شرکت‌ها افزایش یافته و ارزش فعلی جریان‌های نقدی آینده کاهش می‌یابد.

نرخ ارز و قیمت‌های جهانی

صندوق‌های سرمایه‌گذاری کالایی و بخشی به شدت تحت تأثیر نوسانات نرخ ارز و قیمت‌های جهانی هستند. صندوق‌های طلا وابسته به قیمت اونس جهانی و نرخ ارز داخلی‌اند، بنابراین تغییرات ژئوپولیتیک یا سیاست‌های پولی جهانی می‌تواند بازدهی آن‌ها را دگرگون کند. صندوق‌های بخشی صادرات‌محور مانند فلزات اساسی و پتروشیمی نیز به قیمت‌های جهانی کالاها و سیاست‌های تجاری بین‌المللی حساس‌اند؛ افزایش قیمت جهانی یا رشد نرخ ارز معمولاً سودآوری این صندوق‌ها را تقویت می‌کند، در حالی‌که کاهش قیمت‌ها یا محدودیت‌های تجاری می‌تواند بازدهی آن‌ها را کاهش دهد.

روند بازار سهام و احساسات سرمایه‌گذاران

رفتار صندوق‌های سهامی، شاخصی و اهرمی به شدت به روند کلی بازار سهام و احساسات سرمایه‌گذاران وابسته است. در دوره‌های صعودی، این صندوق‌ها معمولاً بازدهی بالاتری نسبت به سایر انواع دارند؛ زیرا سرمایه‌گذاران تمایل بیشتری به پذیرش ریسک نشان می‌دهند. اما در شرایط رکود یا نوسانات شدید، صندوق‌های درآمد ثابت و مختلط نقش محافظتی پیدا می‌کنند و وزن بیشتری در پرتفوی سرمایه‌گذاران می‌گیرند. بنابراین، مدیریت ترکیب صندوق‌ها بر اساس چرخه‌های بازار و روانشناسی سرمایه‌گذاران اهمیت زیادی دارد.

سیاست‌های نظارتی و ابلاغیه‌ها

صندوق‌های سرمایه‌گذاری تحت نظارت سازمان بورس فعالیت می‌کنند و سیاست‌های نظارتی و ابلاغیه‌ها می‌توانند دامنه انتخاب و ریسک‌های مقرراتی آن‌ها را تغییر دهند. برای مثال، محدودیت‌های مربوط به صنایع مجاز در صندوق‌های بخشی یا نصاب‌های سرمایه‌گذاری در صندوق‌های مختلط و درآمد ثابت، مستقیماً بر ترکیب دارایی‌ها اثر می‌گذارد. همچنین تغییرات در قوانین مالیاتی یا مقررات بازار سرمایه می‌تواند بازدهی صندوق‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. سرمایه‌گذاران حرفه‌ای باید همواره این ابلاغیه‌ها را دنبال کنند تا از ریسک‌های مقرراتی و تغییرات ناگهانی در سیاست‌های بازار مصون بمانند.

بهترین صندوق درآمد ثابت

صندوق‌های درآمد ثابت بسیار زیادی در بازار بورس ایران وجود دارند که سرمایه گذاران را تشویق می‌کنند تا برای سرمایه گذاری کم ریسک به سمت آن‌ها بیایند. این صندوق‌ها معمولا به دو شکل قابل معامله و صدوری و ابطالی در بازار بورس فعالیت می‌کنند. در جدول زیر می‌توانید بهترین صندوق‌های درآمد ثابت بورسی را با بالاترین بازدهی مشاهده کنید.

بهترین صندوق طلا

در حال حاضر (دی ماه ۱۴۰۴)، صندوق های طلا در بورس به ۲۸ عدد رسیدند. بهترین صندوق سرمایه گذاری طلا باید بتواند از ابزارهای مشتقه به صورت بهینه استفاده کند و با تغییر نسبت دارایی‌های شمش و سکه بتواند بازدهی بالاتری نسبت به بازار طلای فیزیکی به سرمایه گذاران بدهد. در جدول زیر می‌توانید بهترین صندوق های طلا را مشاهده کنید.

بهترین صندوق اهرمی

صندوق‌های اهرمی به دو شکل واحدهای ممتاز و عادی در بازار بورس وجود دارند. سرمایه گذاران با خرید واحدهای عادی به سود قطعی دست پیدا می‌کنند و سرمایه گذاران ممتاز مازاد سود صندوق را برای خودشان بر می‌دارند. این صندوق‌ها با وام دادن به سرمایه گذاران ممتاز از طرف سرمایه گذاران عادی سود بالاتری را برای ریسک پذیرترها می‌سازند. در جدول زیر می‌توانید بهترین صندوق‌های اهرمی بورسی را مشاهده کنید.