# کمپین انتقام‌جویانه ترامپ: چگونه مخالفان سیاسی یکی پس از دیگری هدف قرار می‌گیرند!

> **Content Team & Meta Data**
> Author: ملیکا محمدی (کارشناس محتوا و خبر)
> Last Updated: ۱۴۰۴-۰۹-۰۵
> Source URL: https://newirb.irkodalg.shop/news/trump-political-retribution/

---

دونالد ترامپ در دومین دوره ریاست‌جمهوری خود، وعده‌های انتخاباتی خود برای برخورد با مخالفان سیاسی را به سیاست رسمی دولت تبدیل کرده است. آنچه در مارس ۲۰۲۳ به‌عنوان شعار «I am your retribution» آغاز شد، اکنون به کمپینی گسترده برای مجازات و اعمال فشار علیه دشمنان سیاسی تبدیل شده است.

طبق بررسی خبرگزاری رویترز، حداقل ۴۷۰ فرد، سازمان و نهاد از زمان آغاز ریاست‌جمهوری ترامپ هدف اقدامات تلافی‌جویانه قرار گرفته‌اند؛ این شامل کارکنان دولت، دادستان‌ها، دانشگاه‌ها و رسانه‌ها می‌شود. برخی به‌صورت مستقیم هدف قرار گرفته‌اند و برخی در پاکسازی‌های گسترده‌تر گرفتار شده‌اند.

سه نوع اقدام اصلی در این کمپین مشاهده شده است:


اقدامات تنبیهی: اخراج، تعلیق و سلب امنیت اطلاعات (security clearance) با بیش از ۴۶۲ مورد.

تهدیدها: تهدید حداقل ۴۶ فرد و نهاد به تحقیقات یا مجازات.

اجبار سازمان‌ها: تغییر سیاست‌ها پس از تهدید، مانند بازگرداندن یا حذف برنامه‌های تنوع و شمول در دانشگاه‌ها.


افراد برجسته‌ای مانند لیسا کوک (Lisa Cook)، جیمز کومی (James Comey)، لیون پانتا (Leon Panetta) و کریس کربس (Chris Krebs) تحت تعقیب، سلب امنیت اطلاعات یا تحقیقات قضایی قرار گرفته‌اند. همچنین ایالت‌ها و شهرهای دموکراتیک مانند نیویورک و شیکاگو با تهدید کاهش بودجه فدرال مواجه شده‌اند. دانشگاه‌هایی مانند هاروارد و کلمبیا بیش از ۴ میلیارد دلار کمک و بودجه فدرال را به دلیل برنامه‌های تنوع و مسائل اجتماعی و آموزشی مسدود کردند.

ترامپ و متحدانش این اقدامات را اجرای عدالت و اصلاح سیاست‌های دولت قبل می‌دانند، اما منتقدان هشدار می‌دهند که چنین اقدامات گسترده و سازمان‌یافته باعث تضعیف اعتماد به دولت، خودسانسوری کارکنان و فرسایش نهادهای نظارتی می‌شود. لئون پانتا (Leon Panetta) آن را تهدیدی برای اعتماد دوحزبی و عملکرد صحیح نهادهای امنیتی توصیف کرده است.

مقایسه تاریخی نشان می‌دهد که نزدیک‌ترین نمونه، لیست دشمنان ریچارد نیکسون (Richard Nixon) است، اما ترامپ اقدامات خود را آشکار و با اهداف تبلیغاتی پیش برده است، امری که می‌تواند نشان‌دهنده عادی‌سازی انتقام‌جویی در سیاست آمریکا باشد.